Galatasaray Meydanı

Aslında niyet, Galatasaray Meydanı’ndan Ömer Hayyam köprüsüne doğru, cadde üzerindeki ikinci el dükkanlarında dolaşmak ve burada çalışanlarla sohbet etmekti. Meydan’ın hemen yanındaki binanın yıkımında durduk. ‘Kirli duvar dokusu’ ismiyle internette pazarlanabilecek görsellerde dolu, elinde fotoğraf makinası ile biz dahil orada gezinen birçok kişiyi bir süre durduran heybetli bir yıkım gerçekleşiyordu Meydan’ın hemen yanında. Yıkımı gerçekleştiren işçiler ve çıkanları bekleyen hurdacılar ve toplayıcılarla birlikte beklemeye başladık. Bu yıkımı ‘resmen’ gerçekleştirenlerin anlattığına göre Meydan’ın hemen yanında, İngiliz Konsolosluğu’nun kapısındaki patlama sonucu ağır hasar gören binanın yıkımıymış. 11 sene geçmiş patlamadan bugüne.

Bir süre sonra bir kaç gün önce Meydan’ın arka sokaklarında tanıştığımız toplayıcı Murat ile karşılaştık. Onun rotasını takip ederek Galatasaray Meydanı’nı ve 472 haftadır her cumartesi Meydan’da toplanan kalabalığı geçip ilerledik. Hemen ilerde PTT ofisinin ek binasının yenilemesini yapan işçiler bizi durdurdu. Binadaki atık kağıtları el birliği çuvala koydular. Caddenin sonuna geldiğimizde Murat yoluna devam etti, biz de unutulmuş bir şeye geri dönercesine 472 haftadır bekleyenlerin yanına geri döndük. Geri dönüşüm, bu kısacık mesafede çok ağır bir yüke dönüştü. Kayda başladığımız yerdeki binanın içi neredeyse boşaltılmıştı. Yıkım kamyona yüklenirken bir Cumartesi Annesi geçti elinde karanfil Tarlabaşı yönüne doğru… Herşey 2 saatte gerçekleşti.

Artıkİşler Kolektifi – 10 Nisan 2014

 

Bir süre sonra Topçekerler Sokağı’nda tanıştığımız toplayıcı abi ile karşılaştık. Ömer Hayyam caddesine inecek gücüm kalmamıştı. Onun rotasını takip ederek Meydan’ı geçtik. 472 haftadır her cumartesi Meydan’da toplaşmaya başlayan kalabalığın içinden geçip ilerledik. Bir süre sonra PTT ofisinin ek binasının yenilemesini yapan işçiler toplayıcı abiyi durdurdu. Binadaki atık kağıtları el birliği ile abinin çuvalına koydular. Caddenin sonuna geldiğimizde devam edemedim. 472 haftadır bekleyenlerin yanına gitmek istedim. Geri dönüşüm, bu kısacık mesafede çok ağır bir yüke dönüştü. Başladığım yere geri döndüm. Bina neredeyse boşaltılmıştı. Yıkım kamyona yüklenirken önümden bir Cumartesi Annesi geçti Tarlabaşı yönüne doğru… Herşey 2 saatte gerçekleşti.

10 nisan 2014

alper / artıkişler